Μετά τις εκτός έδρας νίκες της Εθνικής Ομάδας Ανδρών της Ελλάδας σε Σερβία και Γερμανία, έρχεται το πρώτο εντός έδρας παιχνιδι με αντίπαλο την Ολλανδία στην Τούμπα. Ενόψει αυτού του ματς, το ThrakiSportS απευθύνθηκε τον Χάρη Σαμουρκασίδη, Θρακιώτη αθλητικό συντάκτη με καταγωγή από την Αλεξανδρούπολη, ο οποίος ζει και εργάζεται στην Ολλανδία.
«Καλούμενοι να αναλύσουν την περίπτωση της Εθνικής μας ομάδας, οι Ολλανδοί φαίνονται περισσότερο ξαφνιασμένοι με το δυνατό μας ξεκίνημα και το 2/2 τη στιγμή που άλλες ομάδες δυσκολεύονται. Ξέρουν πως έχουμε να πάμε καιρό σε μεγάλη διοργάνωση, και μας είχαν υποτιμήσει πριν τις νίκες αυτές λόγω της απουσίας μας από τα μεγάλα ποδοσφαιρικά ραντεβού», σχολιάζει αρχικά ο Χάρης Σαμουρκασίδης.
«Αναγνωρίζουν πως το Nations League είναι περισσότερο μια ευκαιρία για τις μικρομεσαίες Εθνικές Ομάδες, γιατί ενδέχεται να μην περάσουν απευθείας από τον όμιλο των προκριματικών του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου. Και είναι λογικό στα μάτια τους να δίνουν το 100% της ενέργειας και του πάθους τους για τη διάκριση στη διοργάνωση αυτή, τη στιγμή που οι μεγάλες Εθνικές Ομάδες, θα χρησιμοποιήσουν το Νations League για πειραματισμούς, για καλύτερη αναγνώριση του ρόστερ, για την εύρεση χημείας μεταξύ των ποδοσφαιριστών», προσθέτει ο Θρακιώτης δημοσιογράφος.
«Ελληνικό ποδόσφαιρο δεν παρακολουθούν, όμως τα τελευταία χρόνια έχουν να θυμούνται Έλληνες που πέρασαν από την Ολλανδία και έκαναν αίσθηση, όπως ο Παυλίδης στην Αλκμάαρ και ο Γιακουμάκης στη Φένλο. Αμφότεροι σκόραραν ακατάπαυστα. Από τους Έλληνες που αγωνίζονται στο εξωτερικό, αγαπούν πολύ Τζόλη και Καρέτσα, παίκτες που τους είδαν να αγωνίζονται λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα Ολλανδικά σύνορα, σε Μπρίζ και Γκένκ αντίστοιχα», συμπληρώνει ο Αλεξανδρουπολίτης σε σχέση με τις γνώσεις των Ολλανδών για το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Αναφορικά με το αποψινό παιχνίδι της Τούμπας, ο Χάρης Σαμουρκασίδης μας λέει: «Οι περισσότεροι δίνουν οριακό φαβορί την Ολλανδία, όμως εξαιτίας των κρίσιμων απουσιών των Οράνιε (Gakpo, Van Hecke, Brobbey, Malen, Kluivert, Geertruida), αλλά και του λίγου χρόνου προσαρμογής του Τσάβι, δεν θα τους έκανε εντύπωση μια γκέλα της Ολλανδίας σήμερα στη Θεσσαλονίκη».
«Σαν κουλτούρα, οι Ολλανδοί αγαπούν πολύ την Ελλάδα, ταξιδεύουν συχνά στη χώρα μας, πολλές φορές δώδεκα μήνες το χρόνο, με την παραμικρή αφορμή. Υιοθετούν ελληνικές συνήθειες και ειδικά στο κομμάτι του φαγητού μας έχουν σε εξέχουσα θέση, ελληνικά εστιατόρια υπάρχουν παντού σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας», αναφέρει ακόμα ο Αλεξανδρουπολίτης.
Για την έναρξη της εποχής Τσάβι, και τη σύγκριση με προγενέστερα, σχολιάζει: «Οι Ολλανδοί γενικά έχουν τεράστια αγάπη για την Εθνική τους, στα μεγάλα τουρνουά, ακόμα και σε μικρότερης σημασίας διοργανώσεις την παρακολουθούν στενά, έχουν σχέση λατρείας μαζί της. Γι’ αυτό και σε περιπτώσεις που το κάζο είναι μεγαλύτερο του αναμενομένου, η κριτική είναι σφοδρότατη. Πχ στην περίπτωση Κούμαν, η κριτική υπήρχε καιρό πριν το Μουντιάλ λόγω του “αναχρονιστικού” όπως το βάφτισαν πολλοί, ή αργού και προβλέψιμου ποδοσφαίρου της ομάδας. Και υπήρξε κορεσμός, μην ξεχνάμε πως σε δύο διαφορετικές θητείες οι Ολλανδοί πορεύτηκαν με τον Κούμαν για 6 συνολικά χρόνια. Υπήρχε κριτική για το τακτικό κομμάτι, για τις κλήσεις, και για τον τρόπο παιχνιδιου του Κούμαν. Για παράδειγμα, όταν πιεζόταν η ομάδα, η μπάλα επέστρεφε πίσω στον τερματοφύλακα και το παιχνίδι άρχιζε ξανά από αυτόν, ενώ με Τσάβι η επιστροφή της μπάλας στον γκολκίπερ είναι απαγορευτική.
Στο σήμερα, ο Τσάβι έχει φέρει μια νέα αύρα στην Εθνική Ολλανδίας. Με τις νέες κλήσεις του, που αντιπροσωπεύουν τη νέα ταλαντούχα γενιά του Ολλανδικού ποδοσφαίρου (Ruben Van Bommel – PSV, Gjivai Zechiel – Feyenoord), αλλά και παίκτες που επιστρέφουν, είτε επειδή παραγκωνίστηκαν από τον Κούμαν (Joey Veerman – Dortmund, Kenneth Taylor – Lazio), είτε λόγω τραυματισμών που τους άφησαν καιρό εκτός (Jeremie Frimpong – Liverpool, Jurriën Timber – Arsenal). Και φυσικά με το πατροπαράδοτο 4-3-3 και τις “καταλανικές” επιρροές, με έμφαση στην κατοχή και το πρέσινγκ.
Ο Τσάβι έχει σίγουρα κερδίσει τις πρώτες εντυπώσεις του Ολλανδικού απαιτητικού ποδοσφαιρικού κοινού, επιστρατεύοντας μέχρι και μερικά πρώτα Ολλανδικά στις συνεντεύξεις τύπου, δείγμα της θέλησής του να ενταχθεί στην Ολλανδική ποδοσφαιρική κουλτούρα – οι συνεντεύξεις τύπου και οι ομιλίες γίνονται 99% στα Αγγλικά. Παρόλα αυτά, οι Ολλανδοί είναι ακόμα καχύποπτοι και περιμένουν αποτελέσματα, και μέχρι αυτά να έρθουν, κανείς σύγχρονος προπονητής δεν θα ανέβει τόσο εύκολα στα μάτια τους» καταλήγει στην ανάλυχή του ο Χάρης Σαμουρκασίδης.
