Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος θυμήθηκε τη στρατιωτική του θητεία μαζί με τον Γιώργο Μαζωνάκη στο Πετροχώρι Ξάνθης και ένα περιστατικό που, όπως γράφει, έδειχνε τη γενναιοδωρία του τραγουδιστή. Μια άγνωστη ιστορία από τη στρατιωτική θητεία του Γιώργου Μαζωνάκη στο Πετροχώρι Ξάνθης έφερε στο φως ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, ο οποίος αποχαιρέτησε τον τραγουδιστή με μια προσωπική και ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στα social media.
Οι δύο άνδρες είχαν υπηρετήσει μαζί για περίπου δύο μήνες, σε μια περίοδο πολύ πριν από τη μεγάλη πορεία του Γιώργου Μαζωνάκη στο ελληνικό τραγούδι. Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος θυμάται τις ώρες που περνούσαν μαζί στο στρατόπεδο, τις συζητήσεις τους, τα τραγούδια και τα όνειρα που μοιράζονταν, σημειώνοντας πόσο εμφανής ήταν η αγάπη του Μαζωνάκη για τη μουσική.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει σε ένα περιστατικό που, όπως γράφει, δεν ξέχασε ποτέ. Ένας φαντάρος από τα Γιαννιτσά δεν είχε χρήματα για να βγει έξω ως εξοδούχος και, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ο Γιώργος Μαζωνάκης του έδωσε 20.000 δραχμές, ώστε να πάρει ταξί, να κατέβει στην Ξάνθη και να περάσει τη βραδιά του. Ο ίδιος περιγράφει αυτή την πράξη ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της γενναιοδωρίας και της ανθρωπιάς του τραγουδιστή. Παράλληλα, θυμάται και μια έξοδο στην Ξάνθη, όταν ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε γνωρίσει τους γονείς του, μια στιγμή που, όπως αναφέρει, έμεινε χαραγμένη στη μνήμη του.
Η ανάρτηση του Κωνσταντίνου Τσάτσου για τον Γιώργο Μαζωνάκη
«Καλό ταξίδι, Γιώργο… Ένα κομμάτι από τα νιάτα μου φεύγει μαζί σου…
Υπάρχουν άνθρωποι που περνούν από τη ζωή μας και αφήνουν πίσω τους αναμνήσεις που δεν σβήνουν ποτέ. Άνθρωποι που, όσο κι αν περνούν τα χρόνια, τους θυμόμαστε με ένα χαμόγελο, μια συγκίνηση και μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας.
Ένας από αυτούς τους ανθρώπους ήταν και ο Γιώργος Μαζωνάκης.
Είχα την τύχη και την τιμή να γνωρίσω τον Γιώργο πριν από πολλά χρόνια, όταν υπηρετούσαμε μαζί τη στρατιωτική μας θητεία στο Πετροχώρι Ξάνθης. Για δύο μήνες περίπου βρεθήκαμε μαζί στο στρατόπεδο. Εγώ υπηρετούσα ως “Βυσματίας” χα χα Κεπικάριος στο ΚΕΠΙΚ και εκείνος ήταν ένας από τους φαντάρους που μοιραστήκαμε εκείνες τις όμορφες, δύσκολες αλλά αξέχαστες ημέρες της νιότης μας.
Πόσα βράδια περάσαμε μαζί στο δωμάτιο του ΚΕΠΙΚ… Πόσες συζητήσεις κάναμε, πόσα τραγούδια, πόσες σκέψεις μοιραστήκαμε για τη ζωή, για το τραγούδι, για τα όνειρά μας. Ήταν τότε που ο Γιώργος αγαπούσε ήδη με πάθος το τραγούδι και φαινόταν πως μέσα του έκρυβε κάτι ξεχωριστό. Είχε αυτή τη μοναδική αγάπη για τη μουσική, για το να τραγουδά και να δίνει χαρά στους ανθρώπους γύρω του.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ ένα περιστατικό που έμεινε βαθιά χαραγμένο στη μνήμη μου. Ένα βράδυ, ένας φαντάρος από τα Γιαννιτσά δεν είχε χρήματα για να βγει έξω ως εξοδούχος. Ο Γιώργος, χωρίς δεύτερη σκέψη, του έδωσε 20.000 δραχμές, για να πάρει ταξί, να βγει στην Ξάνθη, να πιει το ποτό του και να περάσει όμορφα.
Αυτή η πράξη τα έλεγε όλα για τον άνθρωπο που γνώρισα. Έναν άνθρωπο απλό, γενναιόδωρο, με μεγάλη καρδιά, που αγαπούσε να βοηθά τους άλλους και να τους βλέπει να χαμογελούν. Δεν ήταν μόνο το ταλέντο του που ξεχώριζε. Ήταν και η ανθρωπιά του.
Θυμάμαι ακόμη ένα βράδυ στην έξοδό μας στην Ξάνθη, όταν γνώρισες και τους γονείς μου. Μια όμορφη στιγμή που έμεινε κι αυτή στις αναμνήσεις μου. Ποιος θα μπορούσε τότε να φανταστεί πόσο μεγάλη πορεία θα ακολουθούσε στη ζωή του αυτό το παιδί από τον Κορυδαλλό που γνώρισα ως φαντάρο στο Πετροχώρι;
Ο Γιώργος δεν ήταν για μένα απλώς ένας γνωστός τραγουδιστής…..»
Πηγή: xanthinea.gr
