Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η παρουσίαση του βιβλίου του δημοσιογράφου Κώστα Μπλιάτκα «Ο Στρατηγός και ο Κανονιέρης – Ο Κοντός και ο Ψηλός – Το μεγαλείο της φιλίας» στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης που διοργάνωσαν ο σύλλογος βετεράνων ποδοσφαιριστών Θεσσαλονίκης και οι εκδόσεις «Μίλητος».
Χαιρετισμούς με την σειρά απηύθυναν ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλιος Αγγελούδης, ο Κώστας Ορφανός, η κόρη του αείμνηστου Μίμη Δομάζου, Πόπη, ο Λάκης Σημαιοφορίδης που συνεργάστηκε μαζί του στον ΠΣΑΤ, ο Κώστας Αϊδινιου, ο Κούλης Αποστολίδης, ο Γιάννης Βένος, ο Γιώργος Λυσσαρίδης, ο συγγραφέας Κώστας Μπλιάτκας, ο Γιώργος Κούδας που μίλησε με συγκίνηση για τον «Πόντιο» και πατριώτη από την Ξάνθη ψηλό, ενώ την εκδήλωση συντόνισε ο δημοσιογράφος, Περικλής Στέλλας.
Προβλήθηκε ένα σπάνιο βίντεο με τον Μίμη Δομάζο λίγο πριν φύγει, ενώ και ο Αντώνης Αντωνιάδης μίλησε για την ποδοσφαιρική του διαδρομή, από την άφιξή του από την Ξάνθη, το πρώτο δύσκολα χρόνια στην ομάδα, με την σκωληκοειδίτιδα, το μπαλέτο και το στίβο, τις σκέψεις επιστροφής στην Ξάνθη και στον στρατό, τις αποδοκιμασίες και τις.. 45000 μούτζες και το ματς και τα γκολ με τον Άρη που καθιερώθηκε στην εντεκάδα, και φυσικά για την περιπέτεια με την υγεία του που βγήκε νικητής. Φυσικά για τον μεγάλο του φίλο 60 σχεδόν χρόνια τον Στρατηγό Μίμη Δομάζο.
Πριν την έναρξη αλλά και στο τέλος της εκδήλωσης για πολλή ώρα υπέγραφε το βιβλίο του σε όσους το προμηθεύτηκαν και μιλώντας στο ThrakiSportS υπογράφοντας το βιβλίο του ενημερώθηκε για τις επιτυχίες του Πανθρακικού αλλά και του Άρδα Καστανέων με τον οποίο προπονήθηκε και αγωνίστηκε σε φιλικά αφού ήταν αξιωματικός στον ελληνικό στρατό. Μάλιστα όταν άκουσε για την καταγωγή του γράφοντα από το Όλβιο Ξάνθης γέλασε και ρώτησε τι κάνει το… Νολουκλου (στα Τούρκικα η ονομασία).
Ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ήρθα στον Παναθηναϊκό στις 28 Αυγούστου 1968 και ένας από αυτούς που με υποδέχτηκαν ήταν ο Μίμης Δομάζος. Δεν τον είχα ξαναδεί. Άκουγα για το μεγαλείο του το ποδοσφαιρικό, αλλά κοιτάζοντας τον, λέω τόσο κοντός να είναι τόσο μεγάλος παίκτης; Τόσο κοντό, μεγάλο παίκτη δεν νομίζω να ξανά έβγαλε η Οικουμένη. Πόσες φορές παίζαμε χειρότερο ποδόσφαιρο από την αντίπαλη ομάδα και κερδίζαμε από δυο μπαλιές του Μίμη. Ο Μίμης είχε ποδοσφαιρική ευφυία. Δεν υπήρχε ποδοσφαιριστής να έχει αυτή την ευφυία και το πάθος του για τη νίκη. Ποτέ δεν μου αρνήθηκε, μέχρι τις Καστανιές ήρθε να παίξουμε φιλικά. Τα δυο πολυτιμότερα πράγματα στην κοινωνία είναι η φιλία η γνήσια όπως με τον κοντό και η μάνα».
Για την περιπέτεια της υγείας του είπε: «Με ρωτούσαν οι ογκολόγοι αν είμαι καλά, καθώς περίμεναν να μην μπορώ να μιλήσω, μετά τις χημειοθεραπείες, να είμαι κάπως περίεργα και εγώ τους έλεγα είμαι καλά. Μετά από πέντε λεπτά πάλι τα ίδια, είσαι καλά; Τότε ο τέταρτος ογκολόγος είπε: « Ο Ψηλός νίκησε τον καρκίνο».
