Το πρόσωπο του τελευταίου αγώνα του ΑΟΞ κόντρα στους Ακρίτες Συκεών ήταν ο αρχηγός Τόλης Κιαχίδης, καθώς ήταν ο τελευταίος αγώνας της ποδοσφαιρικής του καριέρας, παίρνοντας την απόφαση να κρεμάσει τα παπούτσια του στην ηλικία των 31 ετών.
Λίγο πριν το φινάλε του αγώνα, ο Νίκος Μπαχαρίδης τον απέσυρε από τον αγωνιστικό χώρο και ο Κιαχίδης γνώρισε την απόθεση από τους χιλιάδες φίλους του ΑΟΞ που γέμισαν το γήπεδο σε μεγάλο βαθμό για τη φιέστα, μην μπορώντας να κρύψει τη συγκίνησή του στα τελευταία του δευτερόλεπτα στο χορτάρι, μπροστά σε ένα πρωτοφανές standing ovation.
O Kιαχίδης θα συνεχίσει να υπηρετεί το ποδόσφαιρο μέσα από την προπονητική, που είναι το νέο του μεγάλο όνειρο, ενώ με ανάρτηση στα σόσιαλ μίντια ευχαρίστησε τους γονείς του, τους συμπαίκτες του και τον κόσμο του ΑΟΞ για τις μοναδικές στιγμές που του χάρισαν.
Το συγκινητικό αντίο του Τόλη Κιαχίδη:
«Τα καταφέραμε!! Ο ΑΟΞ επέστρεψε στον ποδοσφαιρικό χάρτη!!
Περηφάνια και ψηλά το κεφάλι από όλους, την άνοδο τη πήραμε όλοι μαζί! Ζήτω ο ΑΟΞ, ζήτω η Ξάνθη μας!
Όμως κάπου εδώ, με αίσθημα τιμής και περηφάνιας ανακοινώνω την απόσυρση μου από την ενεργό δράση.
Ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μου όσους ανθρώπους συνεργάστηκα όλα αυτά τα χρόνια ενώ παράλληλα ζητώ συγνώμη από όσους άθελα μου στεναχώρησα, ήταν καθαρά ανθρώπινο και δεν είχα ποτέ σκοπό να βλάψω κανέναν.
Μα πάνω απ’ όλα ευχαριστώ την οικογένεια μου, τους ανθρώπους που πάντα ήταν στο πλευρό μου και μου έδιναν δύναμη να συνεχίζω να κάνω αυτό που αγαπώ, τίποτα δεν θα ήταν εφικτό χωρίς τη παρουσία τους.
Δεν ήμουν ποτέ ο καλύτερος και ουδέποτε με ενδιέφερε αυτό. Ήμουν όμως ενας μαχητής με ήθος και αξιοπρέπεια και ως τέτοιος θέλω να μείνω στην ιστορία.
Θα θυμάμαι για πάντα τις τελευταίες μου στιγμές στο γήπεδο και ειδικά κατά την αποχώρησή μου όπου και ενδεχομένως έζησα τη πιο ξεχωριστή στιγμή της ζωής μου έως τώρα καθώς είδα ένα ολόκληρο γήπεδο στο πόδι να με χειροκροτεί και να ανταποδίδω. Το σύνθημα Τόλη ψυχαρα για πάντα ΑΟΞΑΡΑ ομολογώ ότι με έκανε να λυγίσω καθώς εξέφρασε απόλυτα αυτά τα δύο χρόνια για όσα ζήσαμε.
Και πάλι ευχαριστώ πολύ για όλα!
Υ.Γ. 1) Πατέρα, σε ευχαριστώ πολύ για εκείνη τη μέρα που με ρώτησες αν θέλω να με γράψεις στο ποδόσφαιρο.
Υ.Γ. 2) μάνα συγγνώμη για όλα τα βάζα που σου σπάσαμε παίζοντας μπάλα στο σαλόνι του σπιτιού
Υ.Γ. 3) παππου Τόλη ψυχαρα μου.. ο μικρός τελικά έζησε το όνειρο του και φεύγει με το κεφάλι ψηλά».
