ΠΟΛΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ με διαβάζουν και να φτιάχνω την ατζέντα όλης της προσεχούς εβδομάδας με την ύλη μου. Από εδώ διαβάσατε την περασμένη εβδομάδα την πρώτη εκτίμηση για τον νέο χάρτη της Γ’ Εθνικής και τον βλέπω πρώτο θέμα και talk of the region από το πρωί (θα σας δώσω συνέχεια σήμερα). Από εδώ είχατε πληροφορηθεί για τα προβλήματα που δημιουργούνταν στα ματς του τελικού του Κυπελλου ΕΠΣ Θράκης Πανθρακικός -ΠΑΟΚ Κομοτηνης αλλά και στο ματς των μπαράζ Ίασμος – ΑΟΞ. Τελικά, βρέθηκαν με τα πολλά λύσεις, έστω και αν χρειάστηκε να αλλάξει τρεις φορές η ώρα του τελικού και δυο φορές η έδρα και η μέρα του αγώνα μπαράζ (επίσης έχω συνέχεια στο ρεπορτάζ). Από εδώ διαβάσατε ότι κόντρα στα λεγόμενα και γραφόμενα, ήταν δύσκολο να έρθει τελικά τόσο ο πρόεδρος Μάκης Γκαγκάτσης την περασμένη Τετάρτη στη Χρυσούπολη για τον τελικό της ΕΠΣ Καβάλας όσο και ο υπουργός Γιάννης Βρούτσης την Κυριακή στην τελετή της ονοματοδοσίας του γηπέδου του Αβάτου σε «Αγγελος Παυλακάκης». Και δεν ήρθαν.
ΤΟΝ ΜΕΝ ΓΚΑΓΚΑΤΣΗ τον εκπροσώπησε στην Χρυσούπολη ο Παντελής Χατζημαρινάκης, ο οποίος ήταν και εκείνος που έκανε την απονομή στον Νέστο Χρυσούπολης ως… όχι απλά Θρακάρχης αλλά και Ανατολικομακεδονάρχης πλέον στην ΕΠΟ, το πιο σημαίνον στέλεχός της μετά την Θεσσαλονίκη. Στις 12.00 το μεσημέρι ήταν ακόμα στο Πάρκο Γουδη στην Αθήνα και συμμετείχε στην σημαντική συνεδρίαση της ΕΕ της ΕΠΟ, έξι-επτά ώρες μετά μοίραζε κούπες και μετάλλια στην Χρυσούπολη, χωρίς να έχει κάποια πτήση στο ενδιάμεσο, κάτι που με παραπέμπει στο ότι με αμάξι κατάφερε να κάνει τόσο γρήγορα την απόσταση, ως άλλος Λιούις Χάμιλτον. Σημασία έχει ότι πρόλαβε να εκπροσωπήσει επάξια τον πρόεδρο Μάκη, έστω και αν του ξέφυγε ένα… θεϊκό σαρδάμ κατά την απονομή. Εκεί θέλησε να αναδείξει τον ρόλο και του φίλου του Πριονίδη στην κατάκτηση του τίτλου του Νέστου, ενισχύοντάς τον ενόψει και των εκλογών που έχει σε λίγες μέρες στη ΕΠΣ Καβάλας, αλλά είπε από συνήθεια ότι τα μπράβο αξίζουν «και στην… ΕΠΣ Έβρου», την δική του δηλαδή.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΡΟΥΤΣΗ σας έχω πιο σπαρταριστό παρασκήνιο. Ο υπουργός ακύρωσε με πόνο ψυχής την τσακ μπαμ άνοδό του στο Άβατο, καθώς ήθελε να τιμησει τον Παυλακάκη, επειδή αφενός τον έχει σε μεγάλη προσωπική εκτίμηση, αφετέρου έχει βοηθήσει και το υπουργείο του χρηματοδοτώντας το έργο. Ο ακόμα και σήμερα ρέκορντμαν των 100 μέτρων από το μακρινό 1997 δεν έχει κρύψει ότι είναι και… του κόμματος, ο δε Βρούτσης τον χρησιμοποιεί ως μυστικοσύμβουλο σε θέματα ΟΑΚΑ, καθώς έχει φάει τα ταρτάν του Κ2 και τους ξενώνες του με το… κουτάλι, γνωρίζει από πρώτο χερι τα προβλήματα και εχει άποψη, που την εκφράζει κιόλας, δεδομένης της ενασχόλισής του και με τον σύλλογο Κάλλιστος που εδρεύει εκεί. Ο Παυλακάκης τιμήθηκε επαρκώς από τις τοπικές αρχές (βρέθηκαν Δήμαρχοι, Μητροπολίτης, μέχρι και ο Περιφερειάρχης που δεν πολυσκαμπάζει από αθλητικά αλλά έχει περιφερειακή σύμβουλο και μάλιστα με αυξημένες αρμοδιότητες την Βάσω Παυλακάκη που τρέχει τον ΑΠΟΦΚΑ Ξάνθης και είναι η αδελφή του Άγγελου, οπότε πήγε κυριακάτικα στο Άβατο της Ξάνθης). Έλειψε το κερασάκι στην τούρτα που θα ήταν ο Βρούτσης, αλλά και πάλι η εκδήλωση ωραία ήταν. Μια τούρτα και χωρίς κερασάκι νόστιμη παραμένει.
ΠΡΙΝ ΠΑΝΤΩΣ ΚΑΘΙΣΕΙ ο θόρυβος της αναβολής της επίσκεψης του αναπληρωτή υπουργού Αθλητισμού, με μια κίνηση έκπληξη, ο Βρούτσης αποφάσισε να ανέβει τελικά στην Ξάνθη πέντε μέρες μετά την προγραμματισθείσα και τελικά αναβληθείσα έλευσή του. Πάλι αυθημερόν θα είναι το ταξίδι του, αλλά θα έχει υπερδιπλάσιο χρόνο σε σχέση με εκείνον που προβλεπόταν την περασμένη Κυριακή. Καταρχήν, δεν θα έχει και πολύ χάσιμο χρόνου στα πήγαινε – έλα, αφού την Κυριακή θα πέταγε μέσω Αλεξανδρούπολης για να φύγει νωρίς ενώ την Παρασκευή που θα έρθει τελικά, θα πετάξει μέσω Χρυσούπολης. Θα επισκεφθεί το «Άγγελος Παυλακάκης» στο Άβατο, θα βρεθεί και στο Ενωσιακό της ΕΠΣ Ξάνθης που επίσης πήρε γενναία χρηματοδότηση από το υπουργείο Αθλητισμού ενώ μου λένε ότι προγραμματίζεται και διευρυμένη συνάντησή του με εκπροσώπους αθλητικών σωματείων της Ξάνθης, για να συζητηθούν τα ειδικότερα προβλήματά τους αλλά και τα θέματα που έχουν ανακύψει με το ηλεκτρονικό μητρώο της ΓΓΑ και για τα οποία οργάνωσε ήδη το βράδυ της Δευτέρας μια ενημερωτική ημερίδα η ΕΠΣ Ξάνθης. Γενικά θα είναι ένα ταξίδι που έχει ενδιαφέρον, το πρώτο του Βρούτση ως αναπληρωτή υπουργού Αθλητισμού στην Θράκη και το πρώτο πολιτικού προϊσταμένου του Αθλητισμού στην Ξάνθη μπορεί εδώ και 20 χρόνια, από τα εγκαίνια του Xanthi Arena, τότε που είχε κόψει την κορδέλα ο μεγάλος Πελέ, και τον τότε υφυπουργό Αθλητισμού Γιώργο Ορφανό.
* * * * *
ΣΤΗΝ ΕΠΟ ΖΟΥΝ ΑΥΤΕΣ τις μέρες στον αστερισμό της διοργάνωσης του τελικού του Κυπέλλου Ελλάδος ανάμεσα σε Ολυμπιακό και ΟΦΗ, δυο ομάδων που φέτος συμπληρώνουν 100 χρόνια ιστορίας. Θα είναι ο πρώτος τελικός που μετέχει επαρχιακή ομάδα και γενικά ομάδα εκτός του Big5 εδώ και 10 χρόνια, από τον αλησμόνητο τελικό Ολυμπιακού – Ξάνθης. Βεβαια, για να συμβει αυτό, έγινε πριν κάτι μήνες μια κλήρωση που έφερε Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Άρη κλπ να είναι όλοι στο ίδιο μονοπάτι των διασταυρώσεων και να βγάζουν τα μάτια τους μεταξύ τους, ενώ όταν είχε προκριθεί η Ξάνθη είχε αποκλείσει τον ισχυρό Ηρακλή στα ημιτελικά, τον ΟΦΗ στα προημιτελικά και τον Παναθηναϊκό σε διπλά ματς στη φάση των 16!
ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ ΣΤΑ του φετινού τελικού, ανακοινώθηκε το μεσημέρι της Τρίτης ότι ο Αλεξανδρουπολίτης Stavento θα αναλάβει το κεντρικό pregame show, αφού η ΕΠΟ θέλει να δώσει και καλλιτεχνική λάμψη στον πρώτο τελικό μετά από χρόνια που θα διεξαχθεί με θεατές, αφού λόγω Covid και κυρίως του φόβου των επεισοδίων, οι τελευταίοι γίνονταν σε άδεια στάδια. Ο Εβρίτης θεωρείται ένα όνομα λαμπερό που ταυτόχρονα έχει και μια κάποια σχέση με τον αθλητισμό, αφού πέρα από δηλωμένος οπαδός της ΑΕΚ, είχε και δελτίο ερασιτέχνη ποδοσφαιριστή στην Μάκρη, την ομάδα της ΕΠΣ Έβρου, στο γνωστό ψαροχώρι λίγο έξω από την Αλεξανδρούπολη όπου έχει βρει τον επίγειο παράδεισό του. Άντε τώρα να βγει από το δικό μου μυαλό ότι δεν έχει βάλει το χεράκι του (και) σε αυτήν την επιλογή ο Παντελής Χατζημαρινάκης.
ΠΑΝΤΩΣ Η ΕΠΙΛΟΓΗ του Stavento δεν προκάλεσε μεγάλο ενθουσιασμό εντός του Πάρκου Γουδή. Τα ανώτατα κλιμάκια της ΕΠΟ ήθελαν κάτι πιο επιδραστικό, για αυτό και καταρχήν χτύπησαν την πόρτα της Ελένης Φουρέιρα που πριν 11 χρόνια είχε γίνει γνωστή στο φίλαθλο κοινό εξαιτίας της σχέσης της με τον Γιώργο Σαμαρά, εδώ και επτά χρόνια έχει βρει λιμάνι όμως στην αγκαλιά του Αλμπέρτο Μποτία. Ωστόσο η αμοιβή που ζήτησε η Φουρέιρα για να εμφανιστεί στον τελικό ΟΦΗ – Ολυμπιακού κρίθηκε μεγάλη, καθώς στην ΕΠΟ έχουν βάλει ταβάνι για το συνολικό κόστος τη διεξαγωγής του τελικού το μισό εκατομμύριο και δεν ήθελαν ένα μεγάλο μέρος αυτού του ποσού να πάει σε έναν μόνο καλλιτέχνη. Κάπως έτσι σταμάτησαν οι συζητήσεις με την Φουρέιρα και ξεκίνησαν με τον Αντώνη Ρέμο, που έχει διατελέσει και πρόεδρος στον Ηρακλή, αλλά το Σάββατο έχει προγραμματίσει εμφάνιση στην Θεσσαλονίκη που δεν μπορούσε να ακυρωθεί. Οπότε κατέληξαν στον Stavento ως μεγαλύτερο όνομα του σόου μαζί με την Dafne Lawrence και τον DJ MAR G Rock, ενώ θα εμφανιστεί και ο Μανώλης Κονταρός με τα κρητικά του και μια ορχήστρα από τον Πειραιά για να παίξει πειραιώτικα. Την παρουσίαση θα αναλάβουν ο Χρήστος Κιούσης του Ράδιο Αρβύλα και η Νατάσα Κούβελα, συμπαρουσιάστρια του «δικού μας» Πέτρου Πολυχρονίδη στον «Τροχό της Τύχης».
ΝΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΩ ΕΔΩ πάντως ότι ο Αλεξανδρουπολίτης Μιχάλης Κουΐνέλης, το πραγματικό όνομα του Stavento, έχει εμπειρία από σόου σε τελικό Κυπέλλου και μάλιστα όχι στο μακρινό παρελθόν, αλλά πέρυσι. Είχε κληθεί μαζί με την σύζυγό του Ήβη Αδάμου, που κατάγεται από την Κύπρο ως γνωστόν αλλά μένει μόνιμα στην Αλεξανδρούπολη, να ξεσηκώσει το κοινό στην κερκίδα του ΓΣΠ πέρυσι στην Λευκωσία, στον τελικό του Κυπέλλου Κύπρου ανάμεσα σε ΑΕΛ (Λεμεσού) και Ομόνοια. Η διαφορά είναι ότι το σόου που είχαν παρουσιάσει εκεί ήταν στο ημίχρονο της αναμέτρησης, θυμίζοντας κάπως το Half Time Show που διοργανώνουν οι Αμερικανοί στον τελικό του NFL κάθε χρόνο. Στο ΟΑΚΑ το όποιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα θα προηγηθεί του αγώνα, με βάση τουλάχιστον την ενημέρωση που έκανε η ΕΠΟ.
* * * * *
ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΝΑΙ μια διοργάνωση που έφτασε στον τελικό της αλλά στην οποία συμμετείχαν, στο ξεκίνημά της τουλάχιστον, ο Πανθρακικός, ο Ορέστης Ορεστιάδας, ο Άρης Αβάτου και λοιποί κυπελλούχοι στις κατά τόπους ΕΠΣ. Στο προηγούμενο σημείωμα παρουσιάστηκε το νέο φορμάτ που αφήνει εκτός τις ερασιτεχνικές ομάδες, γεγονός που προκαλεί αντιδράσεις (με πρώτη και καλύτερη την… δική μου). Προσωπικά θεωρώ ότι θα είχε πολύ μεγάλη αξία να ξεκινά η διοργάνωση και να υπάρχει το ενδεχόμενο να δούμε τον πρωταθλητή Ολυμπιακό να έρχεται στο «Φωτης Κοσμάς» για να παίξει ένα νοκ άουτ ματς με την Αλεξανδρούπολη, τον ΠΑΟΚ να αντιμετωπίζει τον Άρη, έστω και του Αβάτου, στο «Άγγελος Παυλακάκης» και τον Παναθηναϊκό του Φώτη Ιωαννίδη ή την ΑΕΚ του Πέτρου Μάνταλου να ανεβαίνουν στην Κομοτηνή για να φιλοξενηθούν από τον Πανθρακικό. Τυχαία φυσικά τα παραδείγματα και όνειρο θερινής νυκτός θα παραμείνουν αυτά τα ζευγαρώματα, αφού το φορμάτ άλλαξε και μου είπαν και τον αντίλογο από την ΕΠΟ, όπου με διαβάζουν ανελιπώς. «Ποια μεγάλη ομάδα θα θέσει σε κίνδυνο να αγωνιστούν οι παίκτες της, που κοστίζουν εκατομμύρια, σε γήπεδα – χωράφια, όπως τα περισσότερα ερασιτεχνικά, άσε που αντικειμενικά τέτοιου είδους εκπλήξεις στην Ελλάδα δεν έχουμε ενώ επιπλέον δεν έχουμε και ελεύθερες ημερομηνίες, αφού η UEFA έχει δεσμεύσει για τις διοργανώσεις της σχεδόν όλες τις Τετάρτες, με εξαίρεση το πολύ πέντε-έξι».
ΟΠΩΣ ΑΝΕΦΕΡΑ ΠΑΝΤΩΣ και την περασμένη εβδομάδα, τότε ως εκτίμηση αλλά πλέον το έχω και σαν πληροφορία, για να χρυσωθεί το χάπι στους κυπελλούχους των Ενώσεων, θα επιστρέψει ως διοργάνωση το Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδος. Σε αυτό θα λαμβάνουν μέρος όλες οι ερασιτεχνικές ομάδες που μετέχουν στα εθνικά πρωταθλήματα (δηλαδή την Γ’ Εθνική για τη νέα σεζόν) καθώς και όσες έχουν κατακτήσει Κύπελλο Ερασιτεχνών στην ΕΠΣ που ανήκουν. Κοινώς στο νέο θεσμό θα μετέχουν από τον Έβρο και ο Ορέστης Ορεστιάδας ως ομάδα Γ’ Εθνικής και η Αλεξανδρούπολη ως κυπελλούχος. Από τη Ροδόπη θα μετέχει δεδομένα ο Πανθρακικός, ενώ ο ΠΑΟΚ Κομοτηνής θα πρέπει να κατακτήσει το τρόπαιο, γιατί η πρώτη σκέψη είναι να μην επιτρέπεται σε φιναλίστ να λαμβάνουν μέρος, αν συμπίπτει ο κυπελλούχος με ομάδα της Γ’ Εθνικής. Από την Ξάνθη θα έχουμε δεδομένα τον κυπελλούχο Άρη Αβάτου και τον ΑΟΞ εφόσον ανεβεί από τα μπαράζ (που το ελπίζω και επιμένω ότι θα συμβεί και ας μην γεμίζει το μάτι η ομάδα, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να παίξει και μπάλα), από την Δράμα την Δόξα που έκανε νταμπλ, από την Καβάλα τον Αρη Πηγών και αν ανεβεί τον Αετό Οφρυνίου, ενώ θυμίζω ότι οι Καβαλιώτες θα έχουν εκτός απροόπτου ΑΟΚ και Νέστο και στο Κύπελλο Επαγγελματιών.
ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ γνωστό ποιο θα ειναι το φορμάτ διεξαγωγής του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδος, εκτιμώ όμως ότι δεν θα έχουμε αγωνιστικές τύπου League Phase αλλά μόνο νοκ άουτ ματς, όπως συνέβαινε τόσα και τόσα χρόνια. Το τυράκι που θα βάλει η ΕΠΟ για τον εκάστοτε νικητή θα είναι, πέρα από την αίγλη που θα κερδίζει (λέμε τώρα), ένα όχι ευκαταφρόνητο χρηματικό έπαθλο αλλά και το δικαίωμα αυτή η ερασιτεχνική ομάδα να λαμβάνει μέρος και στο Κύπελλο Ελλάδος με τις επαγγελματικές ομάδες τη νέα σεζόν. Βέβαια, το ενδεχόμενο να δούμε θρακιώτικη ομάδα σε αυτήν την θέση είναι απειροελάχιστο. Από το 1972 μέχρι και το 2018 που υπήρχε ο θεσμός, μόνον δύο θρακιώτικες ομάδες έφτασαν στην κατάκτησή του, η ΑΕ Διδυμοτείχου το 1980 και η Ασπίδα Ξάνθης το 1992, ενώ άλλες δύο έφτασαν στην πηγή, δηλαδή το τελικό, αλλά δεν ήπιαν νερό: ο ΓΣ Αλεξανδρούπολης στον πρώτο τελικό του 1972 επί δικτατορίας στον οποίο ηττήθηκε στη Λεωφόρο με 3-2 από τον Φοίβο Κρεμαστής Ρόδου και η ΠΑΕ Ποντίων Θρυλορίου Ροδόπης το 1997, ομάδα που προήλθε από την συγχώνευση της Δόξας Υφαντών και του Πόντου Θρυλορίου, που ηττήθηκε στον τελικό από την Ιωνία Χανίων με 1-0. Θυμίζω επίσης ότι ένας από τους τελευταίους κυπελλούχους, 10 χρόνια πριν, το 2015, ήταν ο Νέστος Χρυσούπολης που κέρδισε στον τελικό της Καρδίτσας με 2-0 την Θύελλα Ραφήνας, ενώ τελευταίος κυπελλούχος Ερασιτεχνών Ελλάδος ήταν το 2018 ο ΟΦ Ιεράπετρας.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΘΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΖΟΝ θα αλλάξει πάντως πάλι το ποιοι θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής στα δυο Κύπελλα Ελλάδας, το Επαγγελματιών και το Ερασιτεχνών, ανάλογα φυσικά με την περίφημη αναδιάρθρωση που σχεδιάζεται. Πλέον υπάρχουν δεύτερες σκέψεις για την Δ’ Εθνική των 10 Ομίλων και τη Γ’ Εθνική των δύο, ενός Βορείου και ενός Νοτίου, που σε αυτήν την περίπτωση θα ήταν ημιεπαγγελματική κατηγορία και θα προετοίμαζε το έδαφος για την άνοδο σε Super League 2 και Super League 1. Αν το σχέδιο προχωρήσει όπως αρχικά προσδοκούσαν οι εμπνευστές του, οι ομάδες αυτής της ημιεπαγγελματικής Γ’ Εθνικής των δύο Ομίλων θα πάνε στο (καλό) Κύπελλο Επαγγελματιων, μαζί με τις υπόλοιπες ομάδες της SL1 και SL2, καθώς και τον νικητή του Κυπέλλου Ερασιτεχνών. Αν τελικά δεν προχωρήσει καθόλου η δημιουργία της Δ’ Εθνικής και απλά αυξηθούν οι όμιλοι στην Γ’ Εθνική ή αν δημιουργηθεί τελικά η Δ’ Εθνική (ή όπως θα ονομάζεται) αλλά παράλληλα μείνει και η Γ’ Εθνική σε τέσσερις ή έξι ομίλους, τότε στο μεγάλο Κύπελλο θα μετέχουν μόνον οι ομάδες από τις δύο επαγγελματικές κατηγορίες συν τον τροπαιούχο του Ερασιτεχνών (θα είναι δηλαδή κάτι σαν Λιγκ Καπ δηλαδή) ενώ στο Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδος θα μετέχουν όλες οι ομάδες της Γ’ Εθνικής, όλες οι ομάδες της Δ’ Εθνικής και όσες έχουν κατακτήσει Κύπελλο στην ΕΠΣ τους και μετέχουν στα τοπικά της.
* * * * *
ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΥΠΕΛΛΟ ο λόγος, έχουμε μπει στην αντίστροφη μέτρηση και για τον τελικό του Κυπέλλου της ΕΚΑΣΑΜΑΘ που φέρει το όνομα του Τάσου Χαραλαμπίδη. Ως γνωστόν, είναι μια διοργάνωση που γίνεται για να γίνεται, αφού δεν υπάρχει κανένα απολύτως αντίκρισμα. Τα προηγούμενα χρόνια η διοργανώτρια είχε πει ότι θα φιλοξενείται πάντα στην Κομοτηνή, τόπο καταγωγής του παλιού παράγοντα της Ένωσης στον οποίο έχει δοθεί το όνομα του θεσμού, αλλά τα τελευταία 2-3 χρόνια αυτό έχει χαλαρώσει και επιλέγεται ουδέτερο γήπεδο. Φέτος στον τελικό έφτασαν η ΑΕ Κομοτηνής και η Προσοτσάνη της Δράμας, που κατέκτησε τον τίτλο της ΕΚΑΣΑΜΑΘ και ακόμα περιμένουμε να ανακοινωθούν ημερομηνίες και έδρα διεξαγωγής. Μαθαίνω πάντως ότι πιο πιθανό είναι να δούμε τον αγώνα αυτόν το μεθεπόμενο Σαββατοκύριακο (24-25 Μαΐου) είτε στην Καλαμίτσα της Καβάλας είτε στο Αμοιρίδειο της Ξάνθης, που γνωρίζει μεγάλες πιένες το τελευταίο διάστημα φιλοξενώντας αρκετές πανελληνίου ενδιαφέροντος αθλητικές διοργανώσεις (όταν δεν στάζει η οροφή του).
ΘΑ ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ενδιαφέρον πάντως να δούμε με ποια σύνθεση θα κατέβει σε αυτόν τον τελικό η Αθλητική Ένωση Κομοτηνής. Στον ημιτελικό με το Ρούπελ Σιδηροκάστρου θυμίζω ότι προκλήθηκαν κάμποσες αντιδράσεις, γιατί η ΑΕΚ κατέβηκε να αγωνιστεί με όλα τα αστέρια του… ΓΑΣ! Νόμιμα το έκανε αυτό, καθώς επισήμως η ΑΕ Κομοτηνής έχει δηλωθεί ως θυγατρική του ΓΑΣ (προχώρησε με άλλον τρόπο εκείνη η συγχώνευση που είχε επιχειρηθεί να επιτευχθεί προ δεκαετίας και κόλλησε στο όνομα της νέας ομάδας) και στο πλαίσιο αυτό, μπορεί ο ΓΑΣ να δίνει χρόνο συμμετοχής σε παίκτες του που αγωνίζονται και με την φανέλα της ΑΕΚ. Κάτι σαν τις Β’ Ομάδες που έχουμε στο ποδόσφαιρο, στην Super League 2. Όμως το πνεύμα αυτού του κανονισμού δεν είναι να έρχονται τα μεγάλα ονόματα, ακόμα και οι ξένοι παίκτες που ούτως ή άλλως παίρνουν χρόνο συμμετοχής στην National League 1, για να παίζουν στο τοπικό. Ο σκοπός είναι νεαροί παίκτες των ομάδων των εθνικών πρωταθλημάτων, που δεν παίρνουν συμμετοχή σε αυτά, να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία για να μην ξεχάσουν πώς είναι να παίζεις μπάσκετ. Δηλαδή ο σκοπός είναι αναπτυξιακός και στο πλαίσιο αυτό, ήταν τουλάχιστον μη ηθικό ακόμα και ο κόουτς του ΓΑΣ Γιώργος Μασλαρινός να επιστρατεύεται και… να κοουτσάρει την ΑΕ Κομοτηνής στον ημιτελικό του Κυπέλλου, που δεν είναι δα και κανας θεσμός που θα κρίνει την καριέρα κανενός αλλά προσφέρει την χαρά της διεκδίκησης ενός τροπαίου στους παίκτες του τοπικού της ΕΚΑΣΑΜΑΘ.
* * * * *
ΕΠΕΙΔΗ ΑΡΚΕΤΟΙ ΜΕ ΡΩΤΟΥΝ αν θα μπορέσει από το παράθυρο να ανέβει ο Πανθρακικός στην Super League 2, αν και εφόσον κάποιες ομάδες δεν δηλωθούν, θα επαναλάβω ό,τι μου μεταφέρθηκε αρμοδίως από χείλη της SL2. «Έχουμε 20 ομάδες στο πρωτάθλημα και θέλουμε να τις κάνουμε του χρόνου 16. Αν αυτό συμβεί ήδη από φέτος, καλοδεχούμενο. Λιγότερες ομάδες, μικρότερη σφαγή την επόμενη αγωνιστική περίοδο. Μόνο αν πέσουμε το φετινό καλοκαίρι κάτω από τις 16, θα καλέσουμε την ΕΠΟ να μας φέρει συμπληρώματα». Κοινώς, πρέπει να βρεθούν όχι ένας, δύο ή τρεις αλλά έξι που να μην δηλωθούν, γιατί θυμίζω ότι όπως τα κατάφερε ο Πανθρακικός, δεν είναι καν πρώτος επιλαχών – τον προσπέρασε στο τέλος ο Πιερικός από τον 2ο Όμιλο και είναι αυτός καλύτερος δεύτερος όλων των Ομίλων της Γ’ Εθνικής. Μόνο μια ελπίδα μου έδωσαν για τον Πανθρακικό να αγωνιστεί τη νέα σεζόν στην SL2. «Να μην μπορέσει να φτιάξει ΠΑΕ ο Νέστος και να επιστρέψει την πρόσκληση της ανόδου, όπως είχε κάνει πριν 5-6 χρόνια, οπότε θα πάμε αναγκαστικά στον δεύτερο αυτού του Ομίλου».
ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΘΕΙ ΑΥΤΟ το σενάριο, μου έστειλαν χθες και ένα δελτίο Τύπου της αντιπολίτευσης του Δήμου Νέστου που καταγγέλλει ότι υπάρχει… κατασχετήριο από τράπεζες κατά του Δήμου Νέστου, με αποτέλεσμα να έχουν δεσμευθεί λογαριασμοί του, με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας. Λίγο που έψαξα το όλο θέμα, μέχρι και σοβαρές καταγγελίες για πλαστογραφία τιμολογίου υπάρχουν. «Σιγά μην έχει χρόνο με τέτοιες εξελίξεις ο δήμαρχος Μιχαηλίδης να ασχολείται με την ομάδα, άλλωστε είπε ότι θα φύγει από την προεδρία της», μου έλεγαν κάτι φωνές στην Κομοτηνή και προϊδέαζαν για μακρύ καλοκαίρι. Δεν τις συμμερίζομαι, να σας πω την αλήθεια. Ήδη άλλωστε ο δήμαρχος έχει κάνει τα κουμάντα του και προχωρά άμεσα, αυτήν την Τετάρτη, σε Γενική Συνέλευση του Νέστου για τον διορισμό Προσωρινής Διοικούσας που θα αναλάβει να τρέξει την υπο σύσταση ΠΑΕ, ενώ ακούγεται ότι υπάρχουν επιχειρηματίες που δείχνουν ενδιαφέρον για να βάλουν τα ωραία τους λεφτάκια (χρειάζονται άμεσα 600-700 χιλιάδες ευρώ μόνο για μετοχικό κεφάλαιο και εγγυητικές, ενώ θα πρέπει να δοθουν ποσά και για παίκτες, ώστε να υπάρχει ένα ανταγωνιστικό ρόστερ).
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ όμως ένα σενάριο που θα οδηγήσει σε μακρύ καλοκαίρι και ενδεχομένως θα φέρει τον Νέστο να μην δηλώνεται τελικά στην SL2, θεωρώ αμφίβολο ότι θα μπορέσει τότε, με τον χρόνο που θα έχει χαθεί, να ανεβεί ο Πανθρακικός. Θυμίζω ότι στην Κομοτηνή θα έχουν έναν επιπλέον βραχνά όταν έρθει αυτή η πολυπόθητη άνοδος στις επαγγελματικές κατηγορίες, καθώς θα αναβιώσουν τα χρέη από την πτωχευμένη προηγούμενη ΠΑΕ. Άρα θα απαιτηθεί χρόνος για διακανονισμούς, ώστε να εξασφαλιστούν οι απαραίτητες άδειες από την ΕΕΑ και την ΕΠΟ. Αυτός θα μπορούσε να υπάρχει αν μάθαινε 27 Απριλίου η ομάδα της Κομοτηνής ότι ανεβαίνει, δεν θα υπάρχει όμως αν το μάθει στις… 27 Αυγούστου. Και αν την αφήσουν να ανεβεί τότε, θα το κάνουν μόνο και μόνο για να λειτουργεί ο Πανθρακικός ως… σάκος του μποξ για τις υπόλοιπες ομάδες της δεύτερης επαγγελματικής κατηγορίας.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΜΠΟΛΛΑ ΤΕΤΟΙΑ παραδείγματα, που κάποιες ομάδες ανέβηκαν τελευταία στιγμή σε ανώτερο πρωτάθλημα και έπεσαν σούμπιτες την αμέσως επόμενη σεζόν. Οι παλαιότεροι μου έλεγαν ότι μια τέτοια διδακτική ιστορία είναι η προηγούμενη άνοδος του Νέστου Χρυσούπολης στη Β’ Εθνική, μισόν αιώνα πριν. Ο Νέστος είχε καταφέρει να ανέβει μετά από ένα μίνι περιφερειακό Πρωτάθλημα των Πρωταθλητών ΕΠΣ, αλλά την πρωτιά του την αμφισβήτησε ο πρωταθλητής της ΕΠΣ Θράκης, που εκείνη την χρονιά ήταν ο… Εθνικός Αλεξανδρούπολης (η ΕΠΣ Θράκης περιελάμβανε τότε και την ΕΠΣ Ξάνθης και την ΕΠΣ Έβρου, αφού δεν είχαν αποσπαστεί ως χωριστές Ενώσεις). Στο μίνι πρωτάθλημα ο Νέστος τερμάτισε τρεις βαθμούς πάνω από τον Εθνικό, αλλά οι Εβρίτες κατέθεσαν ένσταση και… την κέρδισαν. Το πρόβλημα ήταν ότι η απόφαση της ΕΠΟ εκδόθηκε τον Οκτώβριο, όταν ήδη είχε ξεκινήσει το πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής, οπότε η λύση που βρήκαν ήταν στον Βόρειο Όμιλο αυτής αντί για 20 να συμμετάσχουν 21 ομάδες, διατηρώντας τον Νέστο (που βάσει της απόφασης κακώς είχε ανέβει) και προσθέτοντας και τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης. Όταν ολοκληρώθηκε η σεζόν 1973-1974 ο Εθνικός τερμάτισε ουραγός με μόλις 20 βαθμούς σε πρωτάθλημα 42 αγωνιστικών (!!!) και φυσικά υποβιβάστηκε πίσω στο τοπικό, ενώ ο Νέστος με 36 βαθμούς κατέλαβε ετην 11η θέση και παρέμεινε με σχετική άνεση στην Κατηγορία, από την οποία υποβιβάστηκε την επόμενη χρονιά. «Να τα βλέπεις αυτά εσύ που φαγώθηκες να πάει ο Πανθρακικος στο CAS και να τελούμε σε εκκρεμότητα», μου έλεγε ο φίλος μου, που μου διηγήθηκε τα προαναφερθέντα, αν και του είχα απάντηση: «Αφενός πλέον το CAS δικάζει σχετικά γρήγορα κα για υπόθεση περσινή τώρα θα είχε βγει απόφαση με αυξημένο το ενδεχόμενο να επιστραφούν τουλάχιστον οι τρεις βαθμοι, αφετέρου και το 2006 ο Πανθρακικος από το παράθυρο και τελευταία στιγμή ανέβηκε στην Β’ Εθνική, αφού πρώτα αποσύρθηκε ο Ακράτητος Νέων Λιοσίων του Big Mac Μάκη Ψωμιάδη – και τότε ο Πανθρακικός όχι απλά δεν ήταν σάκος του μποξ, αλλά ξέρουμε όλοι τι πορεία έκανε και πού αυτή κατέληξε».
* * * * *
ΣΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ ΜΠΟΡΕΙ να τους απασχολεί αυτές τις μέρες τι θα κάνει ο Νέστος διοικητικά και αγωνιστικά ο τελικός του Κυπέλλου ΕΠΣ Θράκης, αλλά πιο πολύ νομίζω ότι θα τους απασχολήσει την επομένη η φιλοξενία του αγώνα Ιάσμου – ΑΟΞ για τα μπαράζ, με τον λαό που αναμένεται να έρθει από την Ξάνθη. Κομοτηναίοι φίλοι μου ζήλεψαν την ατμόσφαιρα που δημιούργησαν οι Αοξάρες στο εντός έδρας με τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης και φυσικά στα εκτός με Πόντιους Χειμάρρου στις Σέρρες και Αετό Οφρυνίου στην Καβάλα. Βέβαια, για να εξηγούμαστε, δεν πήγαν στα εκτός έδρας ούτε χίλια άτομα ούτε έστω 500, που έγραψαν κάποιοι, αλλά πήγαν αρκετοί και ήταν και αρκετά εκδηλωτικοί. Στην Κομοτηνή αναμένεται ολόκληρη εκστρατεία, αν και μιλάμε για εργάσιμη μέρα, με ανοιχτή την αγορά και στις δυο πόλεις.
ΑΝ ΠΑΝΤΩΣ ΨΑΧΝΟΥΜΕ να βρούμε τον πιο φανατικό οπαδό του ΑΟΞ, αυτόν που έχει κάνει τα περισσότερα χιλιόμετρα για χάρη της ομάδας, τότε αυτός δεν είναι άλλος από τον κύριο της φωτογραφίας δίπλα, που αποτελεί και μεγάλη δόξα της ομάδας στο παρελθόν. Ο λόγος για τον Πέτρο Τεγγελίδη, τον κορυφαίο Έλληνα σκόρερ στην ιστορία του ΑΟΞ, ο οποίος μένει μόνιμα στην Γερμανία αλλά έχει κάνει την απόσταση… Παγκράτι -Κολλιάτσου, που λένε οι Αθηναίοι. Κάθε Παρασκευή ή Σάββατο παίρνει το αεροπλάνο, έρχεται στην Ξάνθη, βλέπει την ομάδα και βράδυ Κυριακής επιστρέφει πίσω στην Γερμανία. Το έκανε στο ματς της 2ης αγωνιστικής με τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης, το έκανε και σε αυτό της 3ης αγωνιστικής με το Οφρύνιο (φώτο κατά την άφιξή του στο αεροδρόμιο). Δεν ξέρω αν το είχε κάνει και στην πρεμιέρα με τον Χείμαρρο, ούτε γνωρίζω αν θα βρεθει και στο ΔΑΚ Κομοτηνής την Πέμπτη, θεωρώ όμως από τώρα βέβαιο ότι θα τον δούμε 25 Μαΐου στην Ξάνθη για το ντέρμπι με την Δόξα Δράμας και μια εβδομάδα μετά, πάλι στο γήπεδο του ΑΟΞ με τις Συκιές, αν δεν έχει εξασφαλιστεί ως τότε η άνοδος.
Ο ΤΕΓΓΕΛΙΔΗΣ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ακόμα και σήμερα να είναι ο πρώτος Έλληνας σκόρερ της Ξάνθης, καθώς έχει σημειώσει με την φανέλα της στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής 38 γκολ σε 158 παιχνίδια και τον περνάνε μόνον οι Βραζιλιάνοι Βεριντιάνο Μαρτσέλο (75 γκολ) και Λουτσιάνο Ντε Σόουζα (41 γκολ). Ο βραχύσωμος (1,75μ.) άσσος, που κατάγεται από τα Κομνηνά της Ξάνθης, γεννήθηκε το 1968 στη Γερμανία, έκανε εκεί τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα και εξακολουθεί και σήμερα να βρίσκεται στον χώρο του ποδοσφαίρου, παραλληλα με αυτόν της εστίασης, στον οποίο επίσης δραστηριοποιείται. Πέρα από την φανέλα της Ξάνθης έχει φορέσει στην Ελλάδα και αυτές της Καλαμάτας, του Πανσερραϊκού και του Παναυπλιακού, ενώ πριν υπογράψει στην Ξάνθη προπονούνταν και με τον ΠΑΟΚ, αλλά επίσημα δεν φόρεσε ποτέ την φανέλα του γιατί η Κίκερς Στουτγκάρδης, στην οποία ανήκαν τα δικαιώματά του, απαίτησε μεγάλο ποσό για να τον παραχωρήσει. Πριν και από την Κίκερς, τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα τα είχε κάνει στα τμήματα υποδομής του συλλόγου της γενέτειράς του, TSV Βέλμπεργκ.
ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΟΜΑΙ ΚΑΙ ΚΑΝΩ τόσο μεγάλη αναφορά στον fit και σε καταπληκτική κατάσταση σε σχέση με παλιούς συμπαίκτες του Τεγγελίδη; Αφενός επειδή το αξίζει για αρκετούς λόγους, καθότι ζωντανή ιστορία του ΑΟΞ, αφετέρου για να διευκρινίσω ότι μια πιθανή αστοχία ενός συντάκτη (που δεν έτυχε να τον αναγνωρίσει σε μια φωτογραφία που περιέγραψε, αν και διορθώθηκε στην συνέχεια το σχετικό άρθρο) δεν μπορεί να είναι αιτία για σχόλια του τύπου «κλείστε το site». Αν δεν υπήρχε το ThrakiSportS και η επιδραστικότητα που ασκεί εδώ και τόσα χρόνια, είναι δεδομένο ότι δεν θα υπήρχε τόσο μεγάλη προβολή στα αθλητικά δρώμενα συνολικά από τα εναπομείναντα μίντια της Θράκης. Και απλά θα θυμίσω ότι ο Πέτρος Τεγγελίδης στο παρελθόν έχει παραχωρήσει και μεγάλη συνέντευξη στο ThrakiSportS, όπως πολλές αθλητικές προσωπικότητες της Θράκης μας. Αν δεν υπήρχαμε, πολύ απλά τα αθλητικά θα ήταν μονόστηλα στις τοπικές εφημερίδες με ξερά αποτελέσματα και αναπαραγωγή δελτίων Τύπου, χωρίς ρεπορτάζ και παρασκήνια. Φαντάζομαι ότι κανείς δεν θα ήθελε κάτι τέτοιο.
* * * * *
ΠΡΙΝ ΚΛΕΙΣΩ ΚΑΙ ΤΟ σημερινό εκτενές σημείωμα, να σας αποκαλύψω ότι ανεξάρτητα απο το τι λέτε εσείς και τι πουλάει οπαδικά, το μεγάλο αθλητικό γεγονός της περασμένης εβδομάδας στην Θράκη ήταν αυτή η διεξαγωγή του Rodopi Backyard Ultra στην Πανεπιστημιούπολη Κομοτηνής, ενός αγώνα που δοκιμάζει τα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Στον αγώνα αυτόν, όπου συμμετείχαν 75 περίπου άτομα, οι δρομείς καλούνται να διασχίσουν μια απόσταση 6.706 μέτρων εντός μιας ώρας. Όσοι τα καταφέρνουν, ακριβώς στην κορυφή της επόμενης ώρας λαμβάνουν θέση στην εκκίνηση και διασχίζουν άλλα τόσα. Και άλλα τόσα τη επόμενη ώρα και άλλα τόσα την μεθεπόμενη, μέχρι τελικά να μείνει μόνο ένας δρομέας που αναδεικνύεται νικητής. Οι διοργανωτές της άρτιας διοργάνωσης (εγγύηση το ΤΕΦΑΑ για κάτι τέτοιο) πίστευαν ότι μπορεί να χρειαστούν 24 ώρες για να βγει ο πρώτος, αλλά ξεκινήσαμε οκτώ το πρωί του Σαββάτου, περάσαμε ολόκληρη την Κυριακή και φτάσαμε και στην πρώτη ώρα της Δευτέρας για να πάρει την νίκη ο Ηλίας Τσαπαρέλης, υπεραθλητής με καταγωγή από την Λευκάδα που μένει στην Θεσσαλονίκη.
ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ, από τους δεκάδες που ξεκίνησαν στις οκτώ το πρωί, τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, μετά από 16 γύρους και 16 ώρες αγώνα δηλαδή, είχαν απομείνει 13 να διαγωνίζονται. Οκτώ ώρες μετά, με την συμπλήρωση 24 γύρων και 24 ωρών αγώνα, συνέχιζαν μόλις πέντε αθλητές και κάπου εκεί εγκατέλειψε η τελευταία γυναίκα που είχε απομείνει στον αγώνα, η Λένα Τυρμάκη, που κατάφερε να τρέξει συνολικά πάνω από 100 μίλια και πήρε την πρωτιά στην κατηγορία της. Μέχρι και τον 27ο γύρο, πριν το μεσημέρι της Κυριακής, είχαν αποχωρήσει άλλοι τρεις και είχαν απομείνει οι δύο τελευταίοι. Και αυτοί οι δύο συνέχιζαν, συνέχιζαν, συνέχιζαν και λίγο πριν τα μεσάνυχτα της Κυριακής τίποτα δεν έδειχνε ότι κάποιος από τους δύο θα εγκατέλειπε, καθώς περισσότερο κουρασμένοι έδειχναν οι εθελοντές -διοργανωτές παρά… οι δρομείς. Κάπου εκεί σταμάτησε ο γίγαντας Αλεξανδρουπολίτης Θωμάς Βουζώνης. Και επειδή όλοι στέκονται στον πρώτο και σπανιως στον δεύτερο, που εν προκειμένω και συμπατριώτης μας είναι και τεράστια προσπάθεια έκανε και πολλά έχει ακόμα να προσφέρει, κάνω αυτήν την μνεία. Συχνά ψάχνουμε για ήρωες στον αθλητισμό. Ο Θωμάς Βουζώνης από την Αλεξανδρούπολη είναι ένας τέτοιος – και ας μην ήταν αυτός που γράφτηκε στην ιστορία ως ο πρώτος ever νικητής του Rodopi Backyard Ultra, του πρώτου τέτοιου είδους αγώνα που φιλοξενήθηκε στη Βόρεια Ελλάδα…
