Οδήγησε στο Silverstone μια Renault F1 Team η νέα μεταγραφή της Δόξας Προσκυνητών!!!

Μια πολύ σημαντική μεταγραφή πραγματοποίησε η Δόξα Προσκυνητών αποκτώντας τον Πατρινό μέσο Βασίλη Βάρρα από το ιστορικό ΑΠΣ Πάτραι.

Ο 28χρονος Βάρρας θεωρείται από τα καλύτερα «ονόματα» του τοπικού ποδοσφαίρου με θητεία στον Κεραυνό Αγίου Βασιλείου, Αετό Πατρών, το Διαγόρα Βραχνεΐκων, τον Δαβουρλή, Θύελλα Πατρών στην Γ’Εθνική πέρυσι, και μέχρι πρότινος στο Πάτραι, κάνοντας το ντεμπούτο του με τους Προσκυνητές, αφού αν και ελάχιστο καιρό στην ομάδα χρησιμοποιήθηκε στο β’ μερος από τον Γιάννη Πουρλιάκα βοηθώντας στην ανατροπή σε 1-2.

Ο Βασίλης Βάρρας που πέρασε στην πανεπιστημιακή αστυνομία και θα βρίσκεται για εκπαίδευση στην Κομοτηνή, ασχολείται και με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό και όπως τόνισε «Ο μηχανοκίνητος αθλητισμός είναι η δεύτερη μεγάλη μου αγάπη. Το 2017 κατάφερα να οδηγήσω το μονοθέσιο της Renault F1 Team. Πραγματικά μια εμπειρία ζωής και κάτι πέρα από την φαντασία. Πολλοί με ρωτάνε κέρδισες κάποιο χρηματικό έπαθλο; Και εγώ τους απαντώ “Το να περνάς με 280km με ένα μονοθέσιο της F1 από την πίστα του Silverstone όπου έχουν περάσει ο Ayrton Senna και ο Michael Schumacher δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε με όλα τα λεφτά του κόσμου»..

Ένα πολύ ωραίο άρθρο εγραψε προ τριετίας η matchnews για τον νέο παίκτη των Προσκυνητών:

Πως βρέθηκε λοιπόν ένας ταλαντούχος ποδοσφαιριστής πίσω από το τιμόνι ενός μονοθέσιου, που όλοι οι λάτρεις του σπορ ονειρεύονται; Ο ταλαντούχος ποδοσφαιριστής μάλιστα έγινε από τους λίγους Έλληνες, αν όχι ο μοναδικός που έκανε γύρους σε πίστα δοκιμών.

Όλα ξεκίνησαν όταν συμμετείχε σε διαγωνισμό, όπου βγήκε στους πρώτους 6 ανάμεσα σε 30.000 και ταξίδεψε στην Αγγλία όπου ξεναγήθηκε στο Enstone στην έδρα της Renault και γνώρισε τους οδηγούς  Palmer και Hulkenberg από κοντά.

Περνώντας διάφορα τεστ  μέσα σε δυο ημέρες, προσωπικότητας, αντοχής και οδηγικών ικανοτήτων με τον «πύραυλο» Renault RS 01, ο Βάρρας είχε την ευκαιρία να οδηγήσει την F1.

Ας μην… υποτιμούμε το γεγονός ότι οδήγησε και το Renault RS 01. Μιλάμε για πύραυλο!

Ο Βασίλης Βάρρας  ήταν ο νικητής και μια ολόκληρη ομάδα είχε στηθεί έτσι ώστε να οδηγήσει την F1 για τρεις γύρους.

«Θα ξεκινήσω την ιστορία μου με ένα ρητό που είχε πει ο αείμνηστος Ayrton Senna. “Εάν ένα άτομο δεν έχει όνειρα, δεν έχει κάποιον λόγο για να ζει… Το να ονειρεύεσαι είναι απαραίτητο, παρ’όλα αυτά στο όνειρο η πραγματικότητα δεν θα πρέπει να αγνοείται.”

Παρακολουθώ F1 από μικρό παιδάκι και από την πρώτη στιγμή μια ομάδα με κέρδισε, η Renault. Ποιος θα μου έλεγε λοιπόν ότι μόλις στα 24 μου χρόνια θα βρισκόμουν μέσα σε ένα μονοθέσιο F1 και μάλιστα της Renault, της αγαπημένης μου ομάδας.

Αυτό που έχει περισσότερο ενδιαφέρον  όμως είναι το πώς έφτασα εκεί. Μια μέρα όπως κοίταζα την σελίδα της Renault στο facebook είδα έναν διαγωνισμό.  Ήταν 4 παιχνιδάκια στο κινητό τύπου ταχύτητας, μνήμης κλπ, από τα οποία οι 6 πρώτοι θα ταξίδευαν στο Enstone, στην έδρα της Renault. Μετά από πολλή προσπάθεια βγήκα 3ος ανάμεσα σε περίπου 30.000 άτομα.

Ταξίδεψα λοιπόν στο Enstone όπου εκεί γνώρισα από κοντά τους οδηγούς του 2017 Nico Hulkenberg και Jolyon Palmer, καθώς επίσης μας έκαναν γνωστό ότι μέσα από διάφορα τεστ όπως αντοχής, προσωπικότητας και οδηγικών ικανοτήτων, ο 1ος θα οδηγούσε για 2 γύρους το μονοθέσιο F1 της Renault.

«Και εδώ έρχεται να κολλήσει τέλεια η ενασχόληση μου με το ποδόσφαιρο. Η αντοχή που είχα δημιουργήσει καθώς και η προσωπικότητα που έχτισα μέσα από τον αθλητισμό με έφτασαν στην 1η θέση. Έτσι λοιπόν όλο το πλήρωμα της Renault ήταν έτοιμο για να οδηγήσω στην ιστορική πίστα του Silverstone το μονοθέσιοF1. Φυσικά δεν με ενδιέφερε να κάνω τον ταχύτερο γύρο αλλά να αισθανθώ τα πάντα.

Και αυτό έκανα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την στιγμή που βγαίνοντας από το pitlane με χτυπάει ο ήλιος στο κράνος και από πίσω μου ένας απίστευτος ήχος του κινητήρα να με συνοδεύει.

Σε όλη την διαδρομή λοιπόν αυτά τα 6 λεπτά που διήρκησε περίπου, προσπαθώ από την μία να μείνω συγκεντρωμένος και από την άλλη παλεύω με συναισθήματα χαράς, συγκίνησης και φόβου λόγω εξωπραγματικής για τα δεδομένα ενός μέσου ανθρώπου ταχύτητας. Το κοντέρ έγραψε 280 χλμ/ώρα την στιγμή που πάτησα τέρμα το γκάζι στην ευθεία Wellington Straight»

«Και αυτό ήταν. Το μόνο που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι ότι αυτά τα 6 λεπτά θα παραμείνουν για πάντα ως τα πιο έντονα λεπτά της ζωής μου. Ακραία συναισθήματα και αδρεναλίνη στα ύψη. Ήταν κάτι που θα το θυμάμαι για πάντα. Στην πραγματικότητα ήταν ένα παράθυρο σε μια άλλη ζωή. Πλέον, βλέπω τους αγώνες από την τηλεόραση και έχω την τεράστια τιμή να πω, ξέρεις κάτι; Ξέρω πως αισθάνονται αυτοί οι οδηγοί, ξέρω πως είναι να βρίσκεσαι πίσω από αυτό το τιμόνι».