Επέτειος: 40 χρόνια από την κατάκτηση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών από την ΑΕ Διδυμοτείχου (+video)

Αν η 14η Ιουνίου είναι χαραγμένη στη μνημη όλων των Ελλήνων φιλάθλων εξαιτίας του θριάμβου του Ευρωμπάσκετ το 1987 που αποτέλεσε την μεγαλύτερη μέχρι τότε επιτυχία του ελληνικού αθλητισμού, η 15η Ιουνίου οφείλει να αποτελεί την ημερομηνία ορόσημο για τον αθλητισμό της Θράκης.

Είναι η ημερομηνία που η ΑΕΔ κατεκτησε το μακρινό 1980 Κύπελλο Ερασιτεχών Ελλάδος, κάτι που θεωρείται η πρώτη μεγάλη επιτυχία του θρακιώτικου αθλητισμού σε ομαδικό επίπεδο και αναμφισβήτητα αποτελεί μέχρι σήμερα την μεγαλύτερη επιτυχία του εβρίτικου ποδοσφαίρου (μαζί με τις ανόδους Άλεξ και Εθνικού Αλεξανδρούπολης στη Β’ Εθνική).

Ήταν τέτοια μέρα ακριβώς 40 χρόνια πριν, 15 Ιουνίου του 1980 όταν η ΑΕ Διδυμοτείχου έφτανε στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών, κερδίζοντας στον μεγάλο τελικό με 1-0 την Νεάπολη Πειραιά, έχοντας ως χρυσό σκόρερ στον αγώνα τον Τάκη Ανδρικάκη στο 60ο λεπτό.

Ο τελικός είχε διεξαχθεί στο Καυτανζόγλειο Στάδιο της Θεσσαλονίκης και για να φτάσει εκεί, η ΑΕ Διδυμοτείχου είχε επικρατήσει εύκολα στα προημιτελικά του Τυρνάβου με 5-1 ενώ στα ημιτελικά είχε αποκλείσει στην παράταση τον Πιερικό, κερδίζοντάς τον με 1-0 χάρη σε τέρμα επίσης του Ανδρικάκη στο 115′.

Ήταν μια χρονιά σημαδιακή, αφού η ΑΕΔ είχε τερματίσει και στην πέμπτη θέση της Α’ Ερασιτεχνικής Κατηγορίας, όπως ονομαζόταν τότε η Γ’ Εθνική, νικώντας στο πρωτάθλημα ακόμα και τον Απόλλωνα Καλαμαριάς που κατέκτησε τον τίτλο και ανέβηκε στην Β’ Εθνική. Όμως η κατάκτηση του κυπέλλου ήταν η κορυφαία στιγμής εκείνης της χρυσής επταετίας της ΑΕΔ, που αποτέλεσε μάλιστα και αντικείμενο μελέτης από τον Θανάση Τσιμάκη (Τσιτσιμάκα) που εκδόθηκε σε βιβλίο με τον τίτλο “Αθλητική Ένωση Διδυμοτείχου: Η πράσινη θύελλα της Θράκης”.

Ο αείμνηστος χρυσός σκόρερ του τελικού και ίσως κορυφαίος παίκτης εκείνης της φουρνιάς παικτών Δημήτρης Λαμπούδης είχε σχολιάσει σε σχετικό παλιότερο αφιέρωμα του Βασίλη Στοάκη: “Τί να πρωτοθυμηθώ από εκείνες τις μέρες; Το κατάμεστο γήπεδο, το πολύ καλό κλίμα στην ομάδα, τις πλάκες που κάναμε μεταξύ μας. Όλα τέλεια ήταν. Σϊγουρα αποκορύφωμα όλης αυτής της προσπάθειας για εμάς ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών. Όταν είχε έρθει στα χέρια μου το κύπελλο , δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω πως η ομάδα μου το είχε κατακτήσει. Ήμασταν μια παρέα και αυτό φάνηκε στο γήπεδο. Το μόνο που με λυπεί είναι πως δεν μπορέσαμε να αγωνιστούμε σε μια μεγαλύτερη κατηγορία γιατί το αξίζαμε”.

Ο Βασίλης Ροκίδης, τότε παράγοντας της ομάδας, ανέφερε στο ίδιο αφιέρωμα: “Σαν χτες θυμάμαι τον τελικό του Κυπέλλου Ερασιτεχνών, την αγωνία μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή, και τους πανηγυρισμούς των φιλάθλων μας στο γήπεδο αλλά και στην κεντρική πλατεία της πόλης, όπου είχαν συγκεντρωθεί προκειμένου να μας υποδεχθούν. Αυτά φυσικά δεν πρόκεται ποτέ να ξεχαστούν και μακάρι να τα ξαναζήσουμε στην πόλη μας. Ο κόσμος το αξίζει πραγματικά!”.

Από την πλευρά του, ο προπονητής Πασχάλης Γκουντινάκης έχει δηλώσει: “Ήταν πραγματικά μια τεράστια εμπειρία για εμάς. Η κατάκτηση του Κυπελλου Ερασιτεχνών και τα όσα επακολούθησαν είναι βαθια χαραγμένα μέσα μας. Η υποδοχή του κόσμου και η αγάπη τους ήταν πραγματικά το κάτι άλλο για εμένα. Ήμασταν μια οικογένεια και αυτό φαινοταν στο γήπεδο. Πραγματικά ηταν ευλογια για μένα να ειμαι προπονητής σε αυτήν την ομάδα. Δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω αυτές τις στιγμές. Το πιο σημαντικό κατά τη γνώμη μου ήταν το κατάμεστο γήπεδο. Πραγματικά, κάθε Κυριακή οι αναμετρήσεις ήταν γιορτή για όλους τους φιλους της ΑΕΔ που γέμιζαν ασφυκτικά το γήπεδο”.

Αξίζει να τονιστεί ότι στον μεγάλο τελικό, μετά την πραγματοποίηση των δύο αλλαγών (μπορεί πλέον να επιτρεπονται μέχει πέντε για κάθε ομάδα αλλά τότε επιτρέπονταν μόνο δύο και αμφότερες πραγματοποιήθηκαν στο τελευταίο τέταρτο της αναμέτρησης) τραυματίστηκε ο τερματοφύλακας Καϊσίδης και χρειάστηκε να πάρει τα γάντια του και να τον αντικαταστήσει για τα τελευταία δραματικά λεπτά ο Κασμίρης. Για το τέλος, αξίζει να αναφερθεί η σύνθεση της χρυσής ομάδας που έγραψε ιστορία στον τελικό του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της σεζόν 1979-1980: Καϊσίδης, Σωτηρούδης, Πατίδης, Μαυρουδής, Ανδρικάκης, Βουραζάνης, Μαλαδάκης (77′ Ναζίρης), Λαμπούδης , Κασμίρης, Πασχαλάκης, Τζιώρας (86′ Λαμπρινάκης).

Δείτε παρακάτω ένα βίντεο που έχει ανέβει στο youtube και περιλαμβάνει στιγμιότυπα από τον μεγάλο τελικό, το γκολ, τους πανηγυρισμούς, την απονομή αλλά και το γλέντι μέσα στο πούλμαν της επιστροφής και την υποδοχή με το σύνθημα “το κύπελλο το φέραμε στο Διδυμότειχό” και το τραγούδι “Ένωση ξακουστή, του Έβρου το καμάρι” (στον ρυθμό του “Μακεδονία ξακουστή, του Αλεξάνδρου η χώρα”). Είναι ένα μικρό πρώτο αφιέρωμα αναμνήσεων για την ιστορική επέτειο, καθώς θα ακολουθήσουν και άλλα με αφορμή την συγκέντρωση των παλαιμάχων το περασμένο Σαββατόβραδυ.

Πέρασαν 40 χρόνια από την ιστορική επιτυχία της ΑΕ Διδυμοτείχου και το ThrakiSportS με αφορμή την επέτειο, θυμάται μια από τις μεγαλύτερες στιγμές του αθλητισμού της Θράκης…