Ο πυροσβέστης από το Σουφλί που βάφτισε και τους τέσσερις γιους του “Άρης” προς τιμήν της ομάδας της Θεσσαλονίκης

 

Στο Σουφλί υπάρχει ένας «ακρίτας» που βάπτισε και τους τέσσερις γιους του “Άρης” ως δείγμα της αγάπης για την ομάδα της Θεσσαλονίκης. Ο λόγος για τον Κωνσταντίνο Ταπεινόπουλο που γράφει την δική του ξεχωριστή ιστορία δίνοντας καθημερινά τη δική του «μάχη» στο Πυροσβεστικό σώμα.

Ο 45χρονος σήμερα Προϊστάμενος του Πυροσβεστικού κλιμακίου Σουφλίου από το Ροδολίβος Σερρών, όπου γεννήθηκε και από μικρό παιδί δεν έκρυψε την αγάπη για τον Άρη. Θυμίζουμε είχε έρθει στην επικαιρότητα τα τελευταία χρόνια με αφορμή τους αγώνες του Άρη στον Έβρο κόντρα στην ομάδα του Σουφλίου… Βρέθηκε και πάλι στην επικαιρότητα ωστόσο μιλώντας για την μοναδική κατάθεση αγάπης, καθώς βάπτισε και τους τέσσερις γιους του ‘Άρης”, δίνοντάς τους, ως δεύτερο όνομα αυτό του κιτρινόμαυρου συλλόγου!!!

Ο Ταπεινόπουλος μίλησε στο Yellow Radio της Θεσσαλονίκης καταγράφοντας όσα έζησε στα πέτρινα χρόνια και τι περιμένει από τον Άρη στο μέλλον. «Είμαστε εδώ στο Σουφλί, η οικογένεια και τα παιδιά μου και κρατάμε την ελληνική, αλλά και τη σημαία του Άρη ψηλά! Τα παιδιά μου πρώτα έμαθαν την λέξη Άρης και μετά την λέξη μπαμπά! Πήγαινα στο γήπεδο, ήμουν και είμαι στο πλευρό της ομάδας μου. Ακόμη και στον ‘γολγοθά’ της Γ’ εθνικής έλεγα ότι πρέπει να είμαστε όλοι στο πλευρό της. Στα δύσκολα φαίνονται οι φίλοι, άλλωστε. Ο Άρης δεν πεθαίνει. Το ζήσαμε κι αυτό, να δούμε εδώ στο Σουφλί τον Άρη και ελπίζω να είναι η τελευταία φορά που έχουμε υποστεί όλοι οι φίλοι της ομάδας μια τέτοια ταλαιπωρία. Ο μεγάλος μου γιος γεννήθηκε το 2010. Είχα υποσχεθεί ότι εάν παίρναμε το κύπελλο στο ΟΑΚΑ κόντρα στον Παναθηναϊκό εκείνη τη χρονιά, θα έδινα στο γιο μου το όνομα του παίκτη που θα έβαζε το γκολ! Αλλά δεν τα καταφέραμε. Τελικά έδωσα το όνομα Άρης και στα τέσσερα παιδιά, ως δεύτερο όνομα, όχι γιατί θέλω να το παίξω γραφικός, αλλά από αγάπη γι αυτόν τον σύλλογο, γι αυτήν την ομάδα», είπε ο Κ. Ταπεινόπουλος στην εκπομπή «Αθλητικό X-PRESS» με τον Γιώργο Τότσικα.

Για το πώς βίωσε αυτά τα πέτρινα χρόνια είπε: «Όπως όλοι οι συναρειανοί ζήσαμε αυτά τα χρόνια με πίκρα, με πόνο, αλλά πάνω από όλα με πίστη για το ότι θα έρθουν οι καλύτερες μέρες. Δεν χάσαμε το κουράγιο μας για την δικαίωση που περιμένει να έρθει, για να κάνουμε κάτι καλύτερο… Περιμένουμε όλοι έναν τίτλο για να νιώσουμε την περηφάνεια αυτού του κόσμου, αυτού του λαού που έζησε τόσα, αλλά συνεχίζει να στηρίζει».

Για την εποχή όπου ένιωσε τον Άρη δυνατό είπε: «Εγώ την εποχή 2004-2010 ένιωθα ευγνωμοσύνη για όσα ζούσα. Ξέρω ότι θα παρεξηγηθώ, είμαι μακριά από την Θεσσαλονίκη, είμαι 40 χρόνια Αρειανός, τότε πήγαινα 15 παιχνίδια τον χρόνο από το Σουφλί. Εγώ θυμάμαι το Χαριλάου με την Μπόκα, με την Ατλέτικο και την Σίτι… Αυτές είναι οι μεγάλες στιγμές, αλλά τώρα ο Άρης, όσο και να κρατάμε εμείς ψηλά την σημαία, μας πονάει».

Για τον κόσμο του Άρη είπε:  «Ειδικά εδώ στον Έβρο το βιώνουμε αυτό πιο πολύ. Είμαστε εδώ Αρειανοί στον Έβρο που δεν χάνουμε την πίστη και την περηφάνεια μας. Είμαστε εδώ στρατιωτικοί και άλλοι που όποτε μας χρειαστεί η ομάδα θα είμαστε παρόντες στο πλευρό της, την ώρα που υπάρχουν φίλαθλοι άλλων ομάδων και δεν… κουνιούνται με τίποτα. Είμαστε μοναδικοί ως κόσμος, ως φίλαθλοι. Όλοι βρίσκουν δικαιολογίες, αλλά εμείς τρέχουμε για τον Άρη. Υπάρχουμε, πιστεύουμε, παλεύουμε, θέλουμε να δείξουμε στα παιδιά μας ότι αξίζει να είναι Αρειανοί, αλλά χρειάζεται και η ομάδα να πάρει τίτλους και διακρίσεις, ειδικά για τους πιο νέους που ξέρουν τι είναι Άρης από τα βίντεο και τις αναδρομές του χθες. Το να είσαι Άρης δεν είναι μόδα, είναι ψυχή, αγάπη και περηφάνεια. Θα έχουν χθες, σήμερα και αύριο».

Για την ομάδα που υποστηρίζει στον Έβρο: «Την ομάδα του Έβρου Σουφλίου φυσικά. Δε θα μπορούσα να υποστηρίζω κάποια άλλη ομάδα, αν και φέτος δεν είχα χρόνο να την παρακολουθήσω».

Για το παρελθόν και το άθλημα που αγαπούσε:  «Έπαιζα παλιά μπάσκετ με την ομάδα του Σουφλίου. Ωστόσο τα παιδιά μου θα τ’ αφήσω να διαλέξουν μόνα τους το άθλημα που θα ακολουθήσουν».

Για το πώς ξεχωρίζει τα παιδιά του που έχουν το όνομα Άρης: «Σίγουρα θα ήταν πολύ δύσκολο να έχουν και οι τέσσερις το ίδιο όνομα ως πρώτο. Γι’ αυτό έχουν πάρει ένα πρώτο όνομα και το δεύτερο τους είναι το ΑΡΗΣ».

Τέλος, για το τι περιμένει ο ακρίτας του Έβρου από τον Άρη της «επόμενης μέρας», ο Κωνσταντίνος Ταπεινόπουλος ανέφερε: «Είμαι 45 χρόνων, ξέρουμε την κατάσταση του Άρη, αλλά και την κατάσταση στην Ελλάδα. Εγώ θέλω από τον Καρυπίδη να με αναγκάσει να πάρω τα παιδιά μου και να κάνω 700 χιλιόμετρα για να βρεθώ στο πλευρό του Άρη. Ένα… τσακ θέλουμε για να είμαστε κοντά στην ομάδα, χωρίς υπερβολές, αλλά με νοικοκυριό, σοβαρότητα, να είμαστε πιο σοφοί και ειλικρίνεια απέναντι στον κόσμο. Να μην δούμε τα ίδια λάθη που έγιναν στο παρελθόν. Μια ζωή Άρης, ότι και να γίνει και είμαι σίγουρος ότι θα έρθει η δικαίωση και οι τίτλοι στην ομάδα».