Με ένα συγκινητικό κείμενο ο Ηλίας Κυριακίδης κρέμασε τα παπούτσια του σε ηλικία μόλις 32 ετών

 

Ένας από τους ποδοσφαιριστές που σπανίζουν για το ήθος τους και δεν συναντώνται συχνά στα γήπεδα, ο Ηλίας Κυριακίδης που έλκει την καταγωγή του από τον Έβρο και συγκεκριμένα τον Προβατώνα, αποφάσισε μόλις στα 32 του χρόνια να ολοκληρώσει την καριέρα του ως παίκτης και να επικεντρωθεί στην προπονητική.

Έχοντας ανδρωθεί στον Ιωνικό αλλά έχοντας φορέσει φανέλες ομάδων όπως η ΑΕΚ, η Λάρισα, ο Εργοτέλης, με αδαμάντινο χαρακτήρα, ακέραιος, ξεχωριστός, με τη σωστή ποδοσφαιρική παιδεία και κουλτούρα, αποτελούσε ένα από τα διαμάντια του ελληνικού ποδοσφαίρου, έστω και αν δεν αγωνίστηκε ποτέ σε ομάδα της Θράκης καθώς γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νίκαια χωρίς ποτέ να ξεχνά την πατρίδα του και τα καλοκαίρια που πέρναγε μέχρι πρόσφατα στον Προβατώνα.

Ο Κυριακίδης πήρε τη μεγάλη απόφαση να ολοκληρώσει τη λαμπρή ποδοσφαιρική του πορεία και πλέον να ασχοληθεί αποκλειστικά με την προπονητική, την οποία είχε ήδη ξεκινήσει στα τμήματα υποδομής του Ιωνικού, όντας παράλληλα ποδοσφαιριστής της ομάδας της Νίκαιας. Την απόφασή του γνωστοποίησε ο ίδιος, κάνοντας ο ίδιος έναν άκρως συγκινητικό απολογισμό της πορείας του ως ποδοσφαιριστής.

Συγκεκριμένα ο Ηλίας Κυριακίδης αναφέρει:

«Αλλαγή Πορείας-Ίδιο Πάθος

Το πραγματικό ποδόσφαιρο είναι αυτό το οποίο παίζαμε στην αλάνα, στο πεζοδρόμιο, στην αυλή του σχολείου. Όλες τις κινητικές εμπειρίες και την ευτυχία να κλωτσώ τη μπάλα τις απέκτησα εκεί ,παρέα με τους παιδικούς μου φίλους και τον μπαμπά ΠΑΝΤΑ εκεί με αγάπη απεριόριστη, ΠΟΤΕ με γνώμονα τα δικά του θέλω αλλά με οδηγό τα στοιχεία που απολάμβανα εγώ.

Από τα μέσα του ’90 περίπου όπου αρχικά αγωνίστηκα στην ομάδα μπάσκετ του Ιωνικού ως τώρα ,οι αναμνήσεις από την ευρύτερη περιοχή του Πειραιά (Κερατσίνι, Κορυδαλλός, Νεάπολη, Αμφιάλη κ.α) και ειδικότερα της αθλητικομάνας και τσακισμένης από την ανεργία Νίκαιας με ακολουθούσαν πάντα. Έγινα άντρας από τα 16 μου… Ο σκοπός μου δε σταμάτησε ποτέ να είναι η διασκέδαση με το τόπι, πάντοτε φυσικά με το αίσθημα ευθύνης απέναντι στους ανθρώπους που με εμπιστεύονταν.

Α.Ε.Κ, Ευρώπη, ομάδα έκπληξη, κόσμος συσπειρωμένος και πάντα εκεί με την αγκαλιά του ανοιχτή, προσωπικότητες μοναδικές, χαρακτήρες σπάνιοι σε επίπεδο διοίκησης, ποδοσφαιριστών και λοιπού προσωπικού, αγάπη ατελείωτη, πίστη ως όπλο σε όλα τα εμπόδια….αυτή η ομάδα όντως ακούμπησε στην ιστορία….

Α.Ε.Λ, το “Ε” είναι Ένωση ή Επανάσταση; Κόντρα σε όλους, αλλά χωρίς φόβο σε Ελλάδα και Ευρώπη, χωρίς δεύτερη σκέψη….στάδιο με αύρα τρομακτική για τους αντιπάλους και νικητή για εμάς, ζηλευτή λειτουργία, ζηλευτή οργάνωση, διοίκηση πλάι μας, προπονητές άξιοι, ποδοσφαιριστές συγκλονιστικοί και κόσμος με ποδοσφαιρική κουλτούρα από προηγμένη αθλητική χώρα. Ανεξίτηλες χαρές, λύπες ελάχιστες οι οποίες μετατρέπονταν σε κίνητρα και πάθος να ξεχειλίζει σε κάθε σημείο της πόλης. Το σπουδαιότερο όλων, οι ΦΙΛΟΙ μου οι οποίοι γνωστοί ή άγνωστοι με περιμένουν πάντοτε με ανοιχτή πρόσκληση στη Λάρισα.

Εργοτέλης, επαφή με έναν πολιτισμό παγκόσμια αναγνωρισμένο και σύγχρονους ανθρώπους φιλόξενους, η ομάδα καταφέρνει το απροσδόκητα θετικό την πρώτη περίοδο και το απροσδόκητα αρνητικό τη δεύτερη…

Λοκομοτίβ και ΤΣΣΚΑ, με την πρώτη ολοκλήρωσα το όνειρο να συμμετάσχω και στις 3 ευρωπαϊκές διοργανώσεις (Champions League, Uefa Cup, Europa League) με τη δεύτερη έζησα το περιβάλλον μιας ομάδας με τεράστια δυναμική εκτός Ελλάδας πλέον. Αφορμή της παραπάνω αναδρομής, αποτελεί η προ ετών ενασχόληση μου με τις αναπτυξιακές ηλικίες αλλά κυρίως η τολμηρή(το μέγεθος της τόλμης έγκειται στην ηλικία μου καθώς δεν έχω συμπληρώσει τα 32 μου χρόνια, για να την αποδεχτώ)πρόταση ενός ανθρώπου-κεφάλαιο για το ελληνικό ποδόσφαιρο να ενταχθώ στην προπονητική ομάδα ενός συλλόγου με εξαιρετικό προπονητή, αξιολογότατο γενικό αρχηγό, ικανούς συνεργάτες, ταλαντούχους ποδοσφαιριστές, πιστό κόσμο και ισχυρότατη διοίκηση, ο οποίος σύλλογος αν συνεχίσει την ίδια στρατηγική ανάπτυξη και μείνει πιστός στην ως τώρα φιλοσοφία του θα εξελιχθεί σε έναν εκ των ελκυστικότερων συλλόγων στη χώρα.

Άλλωστε στοχεύουν να αποτελούν πρότυπο λειτουργίας για πολλά χρόνια. Αποφασίζοντας να σταματήσω να αγωνίζομαι ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής η χαρά είναι διπλή. Πρώτον γιατί το αποφασίζω εγώ έχοντας απόλυτη σωματική και πνευματική υγεία-και ήδη ομάδες να επιθυμούν να με εντάξουν στο δυναμικό τους-και δεύτερον διότι αυτό συμβαίνει φορώντας την φανέλα και το περιβραχιόνιο του αρχηγού (κάθε χρόνο με το απόλυτο των ψήφων των συμπαικτών μου)του ΙΩΝΙΚΟΥ, ο οποίος ήταν για εμένα το καμάρι μου, ο καθρέφτης μου, η λύπη μου, οι χαρές μου, η βόλτα μου, η παρηγοριά μου, η ευθύνη μου, η αγωνία μου, η επαγγελματική μου συνείδηση, η οικογένεια μου με την οποία μεγαλώναμε παράλληλα με τη βιολογική μου.

Ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου, όλους όσους συνεργάστηκα όλα αυτά τα χρόνια σε όλα τα επίπεδα για όλα τα μαθήματα ζωής και όλα τα μαθήματα ποδοσφαίρου. Τον φίλαθλο κόσμο, ο οποίος είτε ήταν υποστηρικτής των ομάδων τις οποίες υπηρέτησα είτε αντίπαλων ομάδων για το σεβασμό προς το πρόσωπο μου.

Το χειροκρότημα τους παντοτινός πλούτος. Ευχαριστώ τους γονείς μου για όλες τις αξίες-αρχές που μου μετέδωσαν, τη σύζυγο και τα αγόρια μου για τα όσα τώρα σπουδαία μου μεταδίδουν.

ΥΓ1: Το ποδόσφαιρο είναι φαινόμενο διότι οι ρίζες του δεν βρίσκονται στη γέννηση του, δεν βρίσκονται καν στις ρίζες του αθλητισμού. Το ποδόσφαιρο είναι ριζωμένο ως μία εκπληκτική τέχνη στην ίδια τη ζωή.

ΥΓ2: Αγάπη, στήριξη, άρτια εκπαίδευση για τα παιδιά των ακαδημιών μας, να σταματήσει να με κυνηγά ο τίτλος του πρώτου κ τελευταίου ο οποίος αγωνίστηκε από τα σπλάχνα της ομάδας στην ανδρική και πωλήθηκε με οικονομικό αντάλλαγμα».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here